• Home
  • Tekstovi
  • Istorija Penjanja
Prvi koraci

Prvi koraci

Prvi zapisi koji su u vezi sa penjanjem datiraju još od 400 godina pre nove ere. Naime, otkriveni su kineski akvareli na kojima se jasno vidi povezanost čoveka sa ovim oblikom kretanja. Još početkom XIV veka, pleme Anasazi na jugozapadu SAD, bušilo je rupe u steni na strmim liticama i klesalo stepenike u Chaco kanjonu. S obzirom na težinu pristupa ovim lokacijama, pretpostavlja se da je pleme Anasazi ovladalo nekom vrstom penjačkih veština.

Ljudi su se bavili penjanjem hiljadama godina zarad opstanka, sa prvim razvojem specijalnih mehaničkih alata koji se pojavljuju u XV veku. Razvitak penjanja vezuje se za planinarenje, koje postaje sport sa prvim usponom na Mont Blanc 1786. godine. Ovim usponom započeto je zlatno doba planinarenja i alpinizma. U slededih 100 godina, engleski gospodski stalež je uz pomod francuskih, švajcarskih i italijaskih vodiča, osvajao vrh po vrh.

Nadalje, početkom XX veka, penjanje i alpinizam su još uvek bili u usponu. U ranim danima, jedini cilj alpinista je bio osvojiti vrh. Odabirali su najlakšu mogudu rutu, ali nakon što su svi vrhovi Alpa bili osvojeni, alpinisti su počeli da istražuju alternativne načine za uspon (teže smerove) ved popetih vrhova. Alati su se koristili na krajnje primitivan način u odnosu na standarde modernog doba. Iako istorija alpinizma i opsesije stajanja na vrhu planine datiraju još mnogo vekova pre, tek u kasnom XIX i početkom XX veka, ljudi su počeli da istražuju planine i vrhove radi čistog uzbuđenja i uživanja.

Godine 1932., American Alpine Journal je u svom članku naglasio da i dalje postoji veliki broj penjača koji se protivi upotrebi čekida, klinova i “bezbednosnih zakačaljki“ (karabinera). Nakon rata, broj alpinista i penjača se znatno povedao. Penjanje, kao oblik aktivnosti u prirodi, je blago postajalo društveno prihvatljivo.

N. Čizmić

ŠtampaEl. pošta

Tweets